- Rasûlullah iki iş arasında muhayyer kaldığında, eğer günah değilse, onların en kolayını, tercih ederdi. Eğer günah ise, günahlardan en uzak insan o olurdu. Peygamber nefsi için kimseden intikam almamıştır. Ancak Allah’ın hürmeti çiğnenmek istenir ya da çiğnenirse, bundan ötürü intikam alırdı.(Bidaye, VI/36 (İmam Malik, Buhari, Müslim, Hz Aişe’den). Hadisi Ebu Davud, Nesai ve İmam Ahmed de rivayet etmiştir. Kenz, IV,47)

- Hz. Peygamber, hiçbir hizmetçisine ve herhangi bir kadına vurmamıştır. Eliyle herhangi bir şeye vurmamıştır. Ancak Allah yolunda cihad ederken mesele değişirdi. İki şey arasında muhayyer bırakıldığında, mutlaka kolay olanını seçerdi. Ancak günah olursa mesele değişir; o zaman insanların günahtan en uzak olanı olurdu. Peygamber nefsi için intikam almaz; ancak Allah’ın haram kıldıkları için intikam alırdı.(Bidaye, VI/36 (İmam Ahmed, Hz Aişe’den). Hadisi Müslim, Ebu Nuaym, Abdurrezzak, Abd b. Humeyd ve Hakim de rivayet etmiştir. Kenz, IV,47)

- Rasûlullahın hiçbir zaman kendisine yapılan bir zulümden dolayı intikam aldığını görmedim. Ancak Allah’ın haram kıldıklarından bir şey terkedilir veya çiğnenirse, o zaman bu hususta herkesten daha fazla öfkelenirdi. Peygamber iki işin arasında muhayyer bırakıldığında onların, günah olmamak şartıyla en kolayını seçerdi.(Kenz, IV,47 (Tirmizi; Şemail, Hz Aişe’den) )


Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 3/94