Medine halkının, Yezid Bin Muaviye'ye karşı kıyam etmeleri ile Medine'nin yağmalanması ve bir çok kimsenin katledilmesi ile sonuçlanan olaydır.


Yezid'in birçok kimsenin muhalefetine rağmen veliahd olup başa geçmesinden ve Hz.Hüseyin'in katledilmesinden sonra yönetimden razı olmayan fakat Şam'da ne olup bittiğini öğrenmek isteyen bazı müslümanlar vardı.

Bunlar ashabın ileri gelenlerinin çocukları idi. Uhud şehidi Hanzala'nın oğlu Abdullah ve Mahsunoğulları kabilesinden Abdullah b. Hafs ile Münzir b. Zübeyr Medine halkının ileri gelenlerinden kalabalık bir hey'et oluşturup Şam'a Yezid b. Muaviye'yi ziyarete gittiler.

Heyet, Medine'ye döndükleri zaman, Yezid'in dinsiz olduğunu, içki içtiğini, çalgı çaldırdığını, yanında şarkıcı kadınlar bulundurduğunu, köpek ve maymun beslediğini vs. söyleyerek, kendisini halife olarak tanımadıklarını açıklamışlar; bunun üzerine, Medineliler ayaklanarak henüz çocuk denilecek yaşta bulunan Medine valisi Osman b. Muhammed b. Ebu Süfyan'ı Medine'den sürüp çıkardıkları gibi, Medine'deki Emevîleri de Mervan b. Hakem'in evinde muhasara etmişlerdi.


Emevîlerin acele imdat istemeleri üzerine, Yezid, Müslim b. Ukbe'yi oniki bin kişilik bir ordu ile Medine ve Mekke halkını tepelemeye memur etmişti.

Müslim b. Ukbe, Yezid’in emri ile Medine halkının can ve malını üç gün boyunca ordusuna helal etti. İbn Kesir ve Suyuti gibi tarihçiler, Yezit ordusunun yağma ve cinayetlerini çok ağır bir musibet ve tarif edilmesi imkansız bir hadise olarak yazmışlardır.

Mesudi bu olayı Hz.Hüseyin'in şehadetinden sonraki en feci olay olarak açıklamıştır. Müslim b. Ukbe’nin ordusu üç gün boyunca halkın namusuna tecavüz etmek, hamile kadınların karınları deşilerek ceninlerin dışarı çıkarılması, bebeklerin öldürülmesi Peygamberin kör olan Cabir b. Abdullah Ensari ve Ebu Said Hudri gibi büyük sahabelerine hakaretler edilmesi gibi her türlü çirkin ve kötülüklerden geri kalmamıştır.

Harre olayında öldürülenlerin sayısını 4000 ve başka bir görüşe göre 11700 veya 10700 olarak belirtmişlerdir. Öldürülenler arasında 700 Kur’an hafızı ve Resulullah'ın 80 sahabesi de bulunmaktadır. Ve artık o günden sonra Bedir’den geriye hiçbir sahabe kalmamıştır. Abdullah b. Hanzala ve oğulları da bu ayaklanmada öldürülmüştür.

Kaynaklar :

Taberî. Târîh. c. 7. s. 3-5.

Ezrakî, Ahbânj Mekke, c. 1, s. 196-204,

İtan Abdi Rabbih, Ikdu'l-ferfd, c. 4, s. 387-391 ,

Belâzurî, Ensâbu'l-eşrâf, c. 4, s. 42,

Mesudi, Muruc, c. 3, s. 267

Belazuri, Ensabu’l Eşraf, c. 4, s. 30- 31, kısım, 2; Taberi, c. 5, s. 479; Ebu’l Ferec İsfahani, c. 1, s. 23

İbn Kuteybe, el-İmamet ve’s Siyaset, c. 1, s. 176; Yakubi, c. 2, s. 250.

Taberi, c. 5, s. 482; Mesudi, Muruc, c. 3, s. 267.

El-Bidayet ve’n Nihayet, c. 4, cüz, 8, s. 220.

El-Bidayet ve’n Nihayet, c. 4, cüz, 8, s. 209.

İbn Kuteybe, el-İmamet ve’s Siyaset, c. 1, s. 179; Belazuri, c. 4, kısım, 2, s. 37; Taberi, c. 5, s. 484.

Tenbih, s. 306.

İbn Kuteybe, el-İmamet ve’s Siyaset, c. 1, s. 184; İbn Cevzi, c. 6, s. 15; Mukaddesi, c. 6, s. 14.

İbn Kuteybe, el-İmamet ve’s Siyaset, c. 1, s. 184 – 185; Mesudi, Tenbih, s. 305; Semhudi, c. 1, s. 126; Belazuri, c. 4, k. 2, s. 42.

Zehebi, Havadis ve Vefayat, h. 61- 80, s. 30; Semhudi, c. 1, s. 126.

İbn Kuteybe, el-İmamet ve’s Siyaset, c. 1, s. 185.

Halife b. Hayyat, k. 1, s. 291; İbn Kuteybe, el-İmamet ve’s Siyaset, c. 1, s. 181- 182.